Turcja

Opis - ciąg dalszy

Napoje alkoholowe

Muzułmanie, zgodnie z nakazami religii, nie piją napojów alkoholowych, jednak ostatnio, pod wpływem europejskiego stylu życia, zasady religijne uległy rozluźnieniu.
W kurortach prawie wszystkie restauracje prowadzą wyszynk. Podobnie jest w droższych lokalach w większych ośrodkach. W miastach średniej wielkości zawsze można znaleźć dwa, trzy miejsca, w których podaje się alkohol.
Piwo Za najlepsze piwo w Turcji jest uznawane efes pilsen z lokalnych browarów. Duński producent Tuborg produkuje na licencji piwo beyaz (jasne) i siyah (ciemne). W sklepach pojawia się również – choć rzadko – piwo marmara.
Restauracje i sklepy podpisują kontrakty z wybranymi koncernami na promowanie ich marki, więc w lokalach nie ma wyboru. Z wyjątkiem najdroższych miejsc, zamawia się po prostu bira (piwo) i dostaje to, które akurat jest w magazynie.
Wino Tureckie wino jest niezłej jakości, a najpopularniejsze marki to Doluca i Kavaklıdere. Najlepsze wina kavaklıdere to białe çankaya i czerwone dikmen. Trochę gorsze gatunkowo są wina kavak (białe i czerwone) i lal (różowe).
Mocne alkohole Ulubioną wódką Turków jest rakı, gronowa brandy o anyżkowym smaku, podobna do greckiego ouzo, francuskiego pastisa i arabskiego araku. W sprzedaży jest yeni rakı, kulüp rakısı (mocniejsza, bardziej anyżkowa) oraz altınbaş (najmocniejsza, najbardziej anyżkowa i najdroższa).
Czasami rakı miesza się pół z zimną wodą, dodaje lodu i pije do posiłków lub przekąsek.
Tekel produkuje także przyzwoity gin (cin), wódkę (votka) i brandy (kanyak). Zamawiając tę ostatnią, warto zaznaczyć, że ma być pięciogwiazdkowa lub wysokogatunkowa (beş yıldız lub kaliteli). Przeciętna brandy jest gęsta i ciężka, wysokogatunkowa o wiele lżejsza. Lepsze restauracje serwują po obiedzie słodkie owocowe wódki, które jednak nie wyróżniają się niczym szczególnym.

Strefy czasowe

W Turcji obowiązuje czas wschodnioeuropejski, czyli przesunięty o godzinę do przodu w stosunku do czasu polskiego, a o dwie godziny w stosunku do GMT. Czas letni obowiązuje od 1.00 w ostatnią niedzielę marca do 2.00 w ostatnią niedzielę września.

Święta religijne

W Turcji oficjalnie obowiązuje kalendarz gregoriański, jednak święta religijne, z których dwa – Şeker Bayramı oraz Kurban Bayramı – są państwowe, obchodzi się według muzułmańskiego kalendarza księżycowego. Ponieważ kalendarz księżycowy jest krótszy o 11 dni od gregoriańskiego, święta muzułmańskie przypadają co roku coraz wcześniej.
Daty świąt religijnych są ustanawiane przez władze muzułmańskie po przeprowadzeniu stosownych wyliczeń na podstawie obserwacji astronomicznych. Główne święta religijne i państwowe poprzedza arife (okres przygotowawczy). Sklepy i biura są zamykane już koło południa, a o zachodzie słońca zaczyna się świętowanie.
Piątek – muzułmański dzień świąteczny – nie jest wolny od pracy. Świecki dzień odpoczynku wypada w niedzielę.
Ramazan Święty miesiąc, w innych muzułmańskich krajach zwany ramadanem, przypomina w pewnym sensie okres Wielkiego Postu. W dziewiątym miesiącu kalendarza muzułmańskiego – według tradycji – został objawiony Koran. Pobożnego muzułmanina od świtu do zmierzchu przez 30 dni obowiązuje post.
Dawniej koniec postu oznajmiano wystrzałem armatnim o zachodzie słońca. Wówczas, zgodnie z tradycją, spożywa się płaski chleb pide, a później zaczynają się obfite kolacje, które trwają do późnej nocy. Przed świtem w mieście słychać odgłosy bębnów, które mają obudzić wiernych na posiłek przed wschodem słońca.
W okresie ramazanu restauracje bywają otwierane dopiero po zmroku, a w niektórych konserwatywnych miejscowościach krzywo się patrzy na niemuzułmanów palących, jedzących czy pijących na oczach innych. Mogą też ulec zmianie lub skróceniu godziny pracy. Jako niemuzułmanie, turyści są obsługiwani niemal o każdej porze, najlepiej jednak spożywać posiłki w sposób dyskretny i zbytnio się nie afiszować. W większych miastach można spotkać wielu nieposzczących muzułmanów.
Na 27. dzień ramazanu przypadają obchody Kadir Gecesi (dosł. noc mocy), podczas której Mahomet został powołany na Posłańca Boga.
Muzułmanie traktują post jako święty akt, dar boski. Kobiety ciężarne i karmiące, osoby w podeszłym wieku i niedołężne oraz podróżni są zwolnieni z obowiązku poszczenia, jeżeli – jak mówi Koran – czują, że nie są w stanie go dotrzymać.
Şeker Bayramı Święto zakończenia postu, zwane także Ramazan Bayramı lub Idi Sagir, przypada na trzy ostatnie dni ramazanu. W tym czasie dzieci chodzą od drzwi do drzwi, prosząc o şeker (cukierek), a starsi wysyłają kartki z życzeniami lub odwiedzają rodzinę i krewnych. Jest to święto państwowe, więc nie pracują banki i biura.
Kurban Bayramı Święto ofiar jest najważniejszym wydarzeniem religijnym i państwowym w Turcji – pod względem ważności można go porównać do chrześcijańskiego Bożego Narodzenia. W tym czasie Turcy składają wizyty rodzicom lub znajomym oraz wysyłają świąteczne kartki.
Kurban Bayramı upamiętnia ofiarę, jaką miał złożyć Abraham ze swego syna Izaaka.
W Turcji – zgodnie z tradycją – podczas święta Kurban Bayramı przeznacza się na ofiarę ok. 4 mln baranów lub krów. Każdy gospodarz, którego na to stać, kupuje owcę. Zaraz po zakończeniu porannej modlitwy w dniu, na który przypada Bayramı, gospodarz podrzyna owcy gardło, po czym zwierzę jest patroszone. Następnie cała rodzina zaczyna przygotowywać ucztę. Spory kęs mięsa oddaje się biednym, także skóra jest przeznaczana na cele charytatywne; specjalne organizacje sprzedają je firmom wyrabiającym galanterię skórzaną.
Kurban Bayramı to trwające cztery lub pięć dni święto państwowe, które trzeba uwzględnić w planach wycieczkowych. Banki mogą być zamknięte nawet przez cały tydzień, choć w dużych miastach jeden lub dwa oddziały powinny pracować.